Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA) bünyesindeki araştırmacılar, batı eyaletlerindeki sulak alanları ve nehir yataklarını istila eden tamarisk (ılgın) ağaçlarıyla mücadele için biyolojik kontrol yöntemine başvurdu. Anavatanı Asya ve Akdeniz havzası olan bu bitkinin, yüksek su tüketimi ve toprağı tuzlandırma özelliği nedeniyle yerli bitki örtüsüne zarar verdiği belirlendi.
Böcek seçimi ve ilk salım
Laboratuvar ortamında yapılan testler sonucunda, yalnızca tamarisk yapraklarıyla beslendiği saptanan Diorhabda elongata türü böcekler, doğaya salınmak üzere seçildi. Çin ve Girit'ten getirilen yaklaşık 1.300 adet böcek, 2001 yazında Nevada'daki Humboldt Nehri Havzası'nda belirlenen test alanlarına bırakıldı.
Beklenenden hızlı yayılım ve ekolojik etkiler
Bölge koşullarına hızla adapte olan böcek popülasyonu, iki mevsimde milyonlara ulaştı. Böceklerin yaprakları yoğun şekilde tüketmesiyle, Nevada'daki 400 dönümden fazla tamarisk alanı tamamen yapraksız kaldı. Fotosentez yapamayan ağaçların besin depoları tükenerek kurumaya başladı. Saha gözlemleri, böceklerin beklenenden hızlı yayıldığını ve güney eyaletlerine doğru ilerlediğini gösterdi. Bu durum, tamariskleri yuvalanma alanı olarak kullanan ve nesli tehlike altındaki Southwestern Willow Flycatcher (Söğüt Sinekkapanı) kuş türünün, yapraksız kalan ağaçlar nedeniyle üreme döneminde barınaksız kalmasına yol açtı. Ortaya çıkan ekolojik veriler ve kuş popülasyonu üzerindeki etkiler değerlendirilerek, 2010 yılında yeni sahalara böcek salımı durduruldu. Ancak mevcut böcek popülasyonu, Kuzey Amerika'nın batı nehir havzalarındaki doğal yayılımını sürdürüyor.
