30 Haziran 1908'de saat 07.15 sularında Rusya'nın Sibirya bölgesinde meydana gelen patlama yaklaşık 80 milyon ağacı devirdi. Yerden yaklaşık 8 kilometre yüksekte parçalanan gök cismi binlerce kilometrekarelik alanda yıkıma yol açtı, ancak yerde krater oluşturmadı. Patlamanın enerjisinin 10 megatondan güçlü bir patlamaya eşdeğer olduğu hesaplandı.
Patlamanın etkileri geniş bir alana yayıldı
Bilimsel veriler, olayın Dünya atmosferine giren bir asteroit ya da başka bir kozmik cisimden kaynaklandığına işaret ediyor. Yerli halkın aktardığına göre gökyüzünde daha önce görülmemiş parlak bir ateş topu belirdi. Patlamanın ardından yakıcı bir ısı dalgası, yüksek sesler ve sarsıntılar yaşandı; sarsıntılar çevredeki insanları yere düşürdü ve ren geyiklerinin telef olmasına yol açtı. Yüzlerce kilometre uzakta kaydedilen sismik dalgaların yanı sıra patlamanın hava dalgaları dünyayı iki kez dolaştı. Atmosfere yayılan toz, Avrupa'da geceleri olağan dışı biçimde aydınlattı; gece yarısı gazeteler yapay ışık kullanılmadan okunabildi.
Bilim insanları bölgeye 1927'de ulaştı
Yerleşim yerlerine uzaklık ve dönemin karmaşık siyasi koşulları nedeniyle uzmanlar bölgeyi ancak 19 yıl sonra, 1927'de inceleyebildi. Saha çalışmalarında 100 kilometrekareden fazla çam ormanının kül olduğu, yaklaşık 2 bin kilometrekarelik ormanlık alanın etkilendiği belirlendi. Devrilen ağaçların gövdelerinin dal ve kabuklarından sıyrılarak telefon direklerine benzediği saptandı. Tunguska patlaması olarak bilinen olayın kökeni uzun süre tartışıldı. Mevcut kanıtlar, dünya dışı bir cismin yere çarpmadan ve krater bırakmadan atmosferde patlayarak çevresel yıkıma neden olabileceğini gösteriyor.









