Tarihçilere göre, bu savaş gemileri Eylül 1944'te Sovyet ordusunun Balkanlar'daki ilerleyişi sırasında, Nazi Almanyası'na bağlı Karadeniz Filosu tarafından bilerek batırıldı. Bu hamlenin amacı, gemilerin Sovyetlerin eline geçmesini engellemek ve nehir üzerindeki ilerleyişi yavaşlatmaktı.
BATIKLARIN YENİDEN GÖRÜNMESİ
Uzmanlar, Alman kuvvetlerinin geri çekilirken bölgede yaklaşık 200 savaş gemisi ve destek aracını batırdığını belirtiyor. Yıllar içerisinde bu gemilerin bir kısmı çıkarılmış olsa da, önemli bir bölümü hala nehir yatağında kalmaya devam ediyor. Su seviyesinin düşmesiyle birlikte, gemilerin gövdeleri, direkleri ve metal yapıları yeniden su yüzüne çıktı.
TARİHİ MİRAS VE GÜVENLİK RİSKİ
Yetkililer, bu enkazların yalnızca tarihi bir miras olmadığını, aynı zamanda Tuna Nehri'ndeki gemi trafiği için de ciddi bir risk oluşturduğunu ifade ediyor. Özellikle kurak dönemlerde daralan geçiş koridorları, nehir ulaşımını zorlaştırırken, batıklarda bulunan patlamamış mühimmat güvenlik açısından tehlike yaratmaya devam ediyor. Uzmanlara göre, Avrupa'da yaşanan uzun süreli kuraklık ve aşırı sıcaklıklar, Tuna Nehri'nin debisini önemli ölçüde azaltarak, II. Dünya Savaşı'na ait batıkların yeniden görünür hale gelmesine yol açtı.
