1949'da farelerle mücadele için Marion Adası'na getirilen beş kedi, bölgede büyük bir ekolojik yıkıma yol açtı. Doğal ortamlarında avlanacak başka türlerin olmaması nedeniyle hızla çoğalan kediler, 40 yılı aşkın sürede yüz binlerce deniz kuşunun ölümüne neden oldu.
Kedi nüfusu hızla arttı ve avlanma alışkanlıkları değişti
Adadaki fok ve balina avcılarının gemileriyle gelen farelerin meteoroloji istasyonunu istila etmesi üzerine 1949'da beş evcil kedi adaya salındı. Kedi nüfusu 1977'ye gelindiğinde yaklaşık 3.400'e ulaştı. Adanın ağaçsız yapısı ve kısıtlı bitki örtüsü, yeraltı tünellerinde yuvalayan deniz kuşlarını kediler için kolay av haline getirdi. Zamanla fare avlamaktan vazgeçen kediler, gece yuvalarına dönen fırtına kuşlarına yöneldi. Polar Biology ve Antarctic Science dergilerinde yayımlanan araştırmalara göre, 1970'lerde kediler her yıl ortalama 450.000 deniz kuşunu katletti. Bu durum, bayağı dalgıç fırtına kuşu gibi türlerin adadan tamamen silinmesine neden oldu.
Kedilere karşı yoğun mücadele ve ardından fare istilası
Güney Afrika makamları, 1977'de kedi popülasyonunu azaltmak için kapsamlı bir imha programı başlattı. Virüs taşıyan kedilerin salınmasıyla nüfus %50 azaldı, ardından gece avı, tuzaklama ve zehirleme yöntemleriyle devam edildi. Temmuz 1991'de son kedinin yakalanmasıyla 42 yıllık süreç sona erdi ve Marion Adası kedilerden tamamen temizlenen en büyük ada unvanını kazandı. Ancak kedilerin temizlenmesinden sonra bu kez de fare nüfusu %430 arttı. Otçul beslenen farelerin albatros yavrularına saldırdığı tespit edildi. Adadaki fare istilasını sonlandırmak için 25 milyon dolarlık "Mouse-Free Marion" projesinin hayata geçirilmesi planlanıyor.
