Yeni Zelanda'nın Fiordland Milli Parkı sınırları içerisinde yer alan ve büyük kısmı yer altında konumlanan Manapouri Hidroelektrik Santrali, yaklaşık otuz yıl süren bir inşaat döneminin ardından paralel tünel projesi ile 800 MW'lık maksimum işletme kapasitesine ulaşmayı başardı.
ÇEVRE DOSTU YAKLAŞIM
Manapōuri Hidroelektrik Santrali, Yeni Zelanda'nın elektrik şebekesi ile entegre bir biçimde çalışarak, çevre duyarlılığına ve görsel etkilerin en aza indirilmesine öncelik veriyor. Bu nedenle santral, Manapōuri Gölü'nün yaklaşık 200 metre altında bulunan kayalık bir alana inşa edildi. Tesisin bünyesindeki yedi türbin, gölden gelen suyun yüksek basınçla düşüşü sayesinde elektrik üretimi yapıyor. Üretim sürecinin tamamlanmasının ardından kullanılan su, yaklaşık 10 kilometre uzunluğundaki deşarj tünelinden geçerek Doubtful Sound bölgesine tahliye ediliyor.
DARBOĞAZ SORUNU VE ÇÖZÜMÜ
Santralin 1972 yılında tam kapasiteyle işletmeye alınmasının ardından, deşarj tünelindeki suyun duvarlarla teması sonucu oluşan sürtünme direncinin beklenenden yüksek olduğu tespit edildi. Bu direnç türbinlerin tam kapasiteyle çalışmasını engelleyerek sistemde bir darboğaz yarattı. Meridian Energy'nin kayıtlarına göre, tasarlanan kurulu güce ulaşımı engelleyen bu kısıtlama yaklaşık 30 yıl boyunca devam etti. Mühendisler, bu sorunu çözmek için orijinal tünele paralel, yine yaklaşık 10 kilometre uzunluğunda yeni bir deşarj tüneli inşa etti. 2002'de tamamlanan bu geçitle birlikte suyun tahliye kapasitesi artırıldı ve direnç önemli ölçüde düşürüldü. Sonuç olarak, yapılan altyapı çalışmasıyla mevcut türbinlerin verimliliği arttı ve santral, ek bir rezervuara ihtiyaç duymadan 800 MW'lık maksimum operasyonel güce istikrarlı şekilde ulaşmayı başardı. Manapouri projesi, yüksek elektrik tüketimi olan alüminyum sanayisinin enerji ihtiyacını karşılamak için tasarlanmıştı. İlk planlamalarda, enerji üretimini artırmak amacıyla Manapouri Gölü’nün su seviyesinin yapay olarak yükseltilmesi öngörülmüştü ancak çevre koruma kampanyaları bu kararı geri çekti. Sabit göl seviyesi kararı ile yapılan altyapı iyileştirmeleri, çevreye zarar vermeden hedeflenen üretim kapasitesine ulaşılmasını sağladı.
