Florida'nın Big Cypress bataklığına Mayıs 2021'de bırakılan 19 genç Burma pitonunun hepsi, doğal yaşam alanlarındaki tehlikeler nedeniyle kısa sürede telef oldu. Bilim insanları, yılanların ilk dönemlerini gözlemlemek amacıyla her birine radyo vericisi takmıştı ancak Şubat 2022'ye gelindiğinde 19 pitonun da hayatını kaybettiği belirlendi.
Doğal düşmanlar ve avlanma tehlikeleri
Araştırmacılara göre, bu genç pitonların ölüm nedenleri çeşitliydi. Bazı yılanların kalıntıları parçalanmış halde bulunurken, bazılarından geriye sadece ısırık izleri taşıyan vericiler kaldı. Hatta bir piton, kendisinden daha ağır bir pamuk sıçanıyla girdiği mücadelede yaşamını yitirdi. Takip edilen vericilerin sinyallerinin bataklıkta uzun süre hareket etmesi, yılanları yiyen başka hayvanların varlığına işaret ediyordu. Bu durum, Florida'daki Burma pitonlarının doğal düşmanlarının sanılandan daha fazla olabileceğini gösteriyor. Pitonların Florida'ya yerleşmesinde evcil hayvan ticaretinin büyük rol oynadığı biliniyor. 1970'lerden 2018'e kadar yüz binlerce Burma pitonunun ithal edildiği tahmin ediliyor. Büyüdükçe bakımı zorlaşan bu yılanlar, sahipleri tarafından ya doğaya salındı ya da kaçarak bölgeye yayıldı. Florida'nın sıcak iklimi ve zengin bataklıkları, bu istilacı tür için uygun bir yaşam alanı oluşturdu. Pitonların yayılmasıyla birlikte Everglades Ulusal Parkı'ndaki memeli hayvan popülasyonlarında ciddi düşüşler gözlemlendi. Örneğin, rakunların görülme sıklığı yüzde 99,3, keseli sıçanlarınki ise yüzde 98,9 oranında azaldı. Yapılan araştırmalar, Everglades'teki tavşan ölümlerinin yüzde 77'sinden pitonların sorumlu olduğunu ortaya koydu.
Yerli türlerin uyumu ve pitonların karşılaştığı zorluklar
Burma pitonlarının besin listesi oldukça geniş olsa da, Florida'nın yerli canlıları bu istilacı türe karşı direnç göstermeye başladı. Vaşaklar, piton yumurtalarını avlayarak gelecek nesillerini tehdit ederken, pamuk ağızlı engerekler ve Florida kral yılanları gibi yerli yılanlar da genç pitonları yiyebiliyor. Hatta doğu indigo yılanları gibi nesli tehdit altındaki türler de bu yavruları avlıyor. Amerikan timsahları da genç pitonların önemli avcılarından biri olarak belirlendi. Yetişkin pitonlar ise vaşakların ve kara ayılarının saldırısına uğrayabiliyor. Akbabalar da piton yumurtalarını tüketerek bu döngüye dahil oluyor. Bu durum, yerli türlerin istilacı bir avcıya karşı yeni davranışlar geliştirebildiğini gösteriyor. Ancak, üreme çağındaki dişi pitonlar hala doğal düşmanlarından büyük ölçüde korunuyor ve yılanların yüksek üreme kapasitesi, mücadelenin uzun yıllar süreceğine işaret ediyor. Ayrıca, pitonların taşıdığı parazitler de yerli yılanlar için ek bir risk oluşturuyor.
