Bilim insanları, insanlığın soy ağacındaki en gizemli türlerden biri olan ve devasa çene kasları nedeniyle 'Fındıkkıran Adam' olarak bilinen Paranthropus boisei hakkında bilinen tüm doğruları kökünden sarsan yeni bir keşfe imza attı.
FOSİL AYAK İZLERİNE GÖRE YENİ TEORİLER
Kenya'da bulunan 1.43 milyon yıllık fosil ayak izleri, bu eski akrabamızın fiziksel boyutlarının yanı sıra sosyal yaşamını da yeniden şekillendiriyor. PNAS dergisinde yayımlanan yeni çalışmaya göre, bu tür aslında düşündüğümüzden çok daha uzun, yapılı ve karmaşık bir sosyal yapıya sahipti. Elde edilen sınırlı kemik fosilleri, bu türün erkeklerinin ortalama 1.31 metre boyunda ve 49 kilogram ağırlığında bodur canlılar olduğunu varsayıyordu. Ancak, Kenya'nın Koobi Fora Formasyonu'ndaki çamurlu göl kıyısında keşfedilen 21 yeni ayak izi, bu teoriyi tamamen çürüttü.
GRUP DİNAMİKLERİ VE SOSYAL İLİŞKİLER
Yapılan son hesaplamalar, Fındıkkıran Adam'ın aslında 1.80 metreye varan bir boya ulaşabildiğini ve ağırlığının 75 kilograma kadar çıktığını gösteriyor. Bu boyutlar, onların neredeyse modern bir insan ölçülerinde olduğunu ve evrimsel süreçte 'küçük cüsseli bir kuzen' olmadıklarını kanıtlıyor. Ayrıca, ayak izlerinin dizilimindeki heyecan verici detaylar, aynı anda ve aynı yöne doğru yürüyen sekiz farklı bireye ait izlerin tespit edilmesiyle ortaya çıktı. Bu izlerin muhtemelen birlikte seyahat eden bir yetişkin erkek grubuna ait olduğu düşünülüyor. Çevrede bulunan devasa timsah, su aygırı ve antilop izleri, bu erkek grubunun tehlikeli göl kıyısında ortak koruma ve savunma amacıyla bir arada hareket ettiğini gösteriyor. Antropoloji kayıtları, Fındıkkıran Adam'ın bölgedeki tek hominin olmadığını ve yüz binlerce yıl boyunca modern insanın doğrudan atası kabul edilen Homo erectus ile Doğu Afrika'da yan yana yaşadığını gösteriyor. Yapılan araştırmalar, bu iki türün aynı çamurluk alanda sadece birkaç gün arayla yürüdüğünü ortaya koyan çift tür izlerini bile barındırıyor. Hatta, Homo erectus dik yürümeye tamamen adapte olmuş modern vücut hatlarına sahipken, P. boisei daha düz tabanlı ayaklara ve ağaççıl primat atalarını andıran anatomik özelliklere sahipti. Ancak bu anatomik farklar, onların aynı sulak alanda başarılı birer dik yürüyücü olmalarını engellemedi.
