İklim değişikliğinin getirdiği kuraklık ve tatlı su kaynaklarındaki azalma, 1970'lerde Suudi Arabistan'da ortaya atılan, buzdağlarını çöl iklimine taşıyarak tatlı su elde etme projesini yeniden gündeme taşıdı. As.com'un haberine göre bu sıra dışı fikir, ülkenin sınırlı doğal tatlı su kaynakları nedeniyle yüksek maliyetli deniz suyu arıtma tesislerine bağımlılığını azaltma amacını güdüyordu.
Uluslararası konferans ve deneme süreci
Suudi Arabistan hükümeti, Ekim 1977'de ABD'de buzdağlarının kullanımı üzerine uluslararası bir konferans düzenledi. 18 ülkeden yaklaşık 200 uzmanın katıldığı bu toplantıda, kutup bölgelerinden buzdağlarının su sıkıntısı çeken ülkelere taşınmasının teknik fizibilitesi tartışıldı. Projenin uygulanabilirliğini test etmek amacıyla yaklaşık 1 tonluk bir buz kütlesi Alaska'dan Iowa'ya taşındı. Buzun taşınma sırasında erimesini engellemek için yalıtım ve kuru buz kullanıldı. Yaklaşık 8.500 dolara mal olan bu deney, "dünyanın en pahalı buz küpü" olarak anıldı.
Yüksek maliyet engeli
Bu deneme başarılı olsa da, buzdağlarının uzun mesafelerde taşınmasındaki yüksek maliyet, teknik zorluklar ve yolculuk sırasındaki erime nedeniyle yaşanacak su kaybı projenin hayata geçmesini engelledi. Ancak artan kuraklık ve su kıtlığı göz önüne alındığında, Antarktika'daki devasa tatlı su rezervlerinin (dünyadaki tatlı suyun yaklaşık %70'i) gelecekte bir kaynak olarak değerlendirilmesi fikri zaman zaman yeniden gündeme gelmeye devam ediyor. Grönland'da bir kent yakınlarında geçtiğimiz Temmuz ayında bir buzdağının devrilmesi de bu konuyu akıllara getirdi.
