Fransa'nın doğusundaki Jura bölgesinde uygulanan bir orman koruma yöntemi, beklenmedik bir ekolojik felakete neden oldu. Orman yangınları ve kabuk böceği istilasıyla mücadele kapsamında tomrukları korumak amacıyla başlatılan sürekli sulama sistemi, bölgedeki akarsularda yüzlerce balığın toplu ölümüne ve ciddi bir ekolojik yıkıma yol açtı. Jura Vadisi'nde yaklaşık 40 hektarlık alan adeta "ölü bölge" haline geldi.
Tomrukları koruma çabası ters tepti
Ladin ve göknar ağaçlarını istila eden kabuk böceklerinin yol açtığı tahribatın ardından kesilen ahşabın ticari değerini yitirmesini önlemek amacıyla sektör temsilcileri, 20. yüzyılın başlarından beri bilinen "sürekli sulama" yöntemine başvurdu. Bu kapsamda, Fransa'nın kuzeydoğusunda yüz binlerce metreküp tomruk, ahşabın çatlamasını, renginin bozulmasını ve yeniden böcek istilasına uğramasını engellemek amacıyla kesintisiz olarak suyla püskürtülerek depolandı.
Ekolojik denge bozuldu
Depolama alanlarındaki tomrukların üzerinden süzülen sulama suları, bünyesine topladığı tanen ve organik maddelerle birlikte çevredeki nehir ve derelere karıştı. Yüksek oranda organik madde içeren bu atık suyun ayrışması sırasında sudaki çözünmüş oksijen seviyesi hızla düştü. Oksijen seviyesindeki bu ani düşüş, hassas türler başta olmak üzere sudaki canlı yaşamını olumsuz etkiledi. Kimyasal ilaçlamaların aksine, "mekanik yöntem" olarak değerlendirilen bu sulama işlemi, yasal kısıtlamalara takılmadı. Teorik olarak zorunlu olsa da, acil durumlar için kurulan geçici depolama sahalarında filtreleme ve arıtma tesislerinin maliyetli ve karmaşık olması nedeniyle uygulama yetersiz kaldı.
