Portekiz'deki Paul de Toirões maden sahası, faaliyetlerin 2010'da durdurulmasının üzerinden 16 yıl geçtikten sonra 200'den fazla canlı türüne ev sahipliği yapan bir doğal alana dönüştü. Zamanla suyla dolan kazı çukurları ve uygulanan ekolojik iyileştirme çabaları, terk edilmiş bu sanayi alanını bir biyoçeşitlilik merkezi haline getirdi.
Maden sahasının dönüşümü
Kalay, tungsten ve kum çıkarılan 300 hektarlık geniş alanda 2010'da çalışmaların sona ermesiyle oluşan derin çukurlar, zamanla doğal göllere ve su birikintilerine dönüştü. 2022'nin sonlarında bölgenin yönetimini devralan Rewilding Portugal adlı kuruluş, suyun arazide daha uzun süre kalmasını sağlamak amacıyla mevcut drenaj kanallarını kaldırarak yeni su bariyerleri oluşturdu. Ekipler, lagünlerin kenarlarını canlıların kolayca erişebileceği şekilde düzenlerken, bölgedeki yabancı selvi ağaçlarını kaldırarak yerli meşe türlerinin yeniden gelişimine olanak tanıdı. Yapılan bu teknik müdahaleler sayesinde hem derin göller hem de mevsimsel olarak su altında kalan sulak alanlar yeniden işlevsel hale geldi.
Tespit edilen canlı türleri
Çevresel DNA analizleri ve arazi gözlemleri sonucunda, sahadaki sulak alanlarda 94 farklı su bitkisi türü tespit edildi. Bölgede su samurları, kaplumbağalar, amfibiler ve yusufçukların yanı sıra kara leylek, bataklık doğanı, Avrupa kaşık gagalı kuşu ve Avrupa şahini gibi çeşitli kuş türlerinin yaşadığı belirlendi. Geçici su birikintilerinin beslenme ve üreme alanı sağladığı bu bölgede ekolojik izleme çalışmaları devam ediyor. Araştırmacılar, bitki örtüsünün gelişmesi ve eski maden kuyularının yaşam alanlarına dönüşmesiyle birlikte biyoçeşitliliğin gelecekteki gelişimini yakından takip etmeyi planlıyor.
