ILO sözleşmesi imzalanmadı, milyonlar açlık sınırında yaşam mücadelesi veriyor

Türkiye'nin Uluslararası Çalışma Örgütü'nün (ILO) 131 sayılı sözleşmesini imzalamaması, milyonlarca işçiyi açlık sınırının altında bir asgari ücretle yaşamaya mahkum ediyor. Zambiya, Kamerun ve Kenya gibi ülkelerin dahi imzaladığı bu anlaşma, asgari ücretin insan onuruna yakışır bir düzeyde belirlenmesini zorunlu kılarken, Türkiye'deki işçiler bu korumadan yoksun kalıyor. Bu durum, asgari ücretin açlık sınırının altına düşmesine ve işçilerin mahkemede dava açma hakkının bulunmamasına yol açıyor.

ASGARİ ÜCRETTEKİ KRİTİK EKSİKLİK

Türkiye, ILO'nun 26 numaralı Asgari Ücret Belirleme Yöntemi Sözleşmesi'ni imzalayarak asgari ücreti zorunlu hale getirdi, ancak 131 numaralı Asgari Ücret Sözleşmesi'ne imza atmadı. Bu sözleşme, asgari ücretin sadece tek bir işçiyi değil, bir ailenin geçimini sağlayacak şekilde belirlenmesini öngörüyor. Gıda, barınma, sağlık ve eğitim gibi temel ihtiyaçlar dikkate alınarak hesaplanan bir ücretin açlık sınırının altına düşmesi engelleniyor.

VETO HAKKI VE ŞEFFAFLIK EKSİKLİĞİ

131 sayılı sözleşme imzalanmış olsaydı, asgari ücret komisyonunun yapısı daha adil olacak ve işçi tarafına veto hakkı tanınacaktı. Ayrıca, asgari ücretin hangi kriterlere göre belirlendiği kamuoyuna şeffaf bir şekilde açıklanacaktı. Bugün olduğu gibi oy çokluğuyla karar alınması mümkün olmayacak, işçiler 'aile geçimini karşılamıyor' gerekçesiyle mahkemelere başvurabilecekti. Bu durum, asgari ücretin yoksulluk sınırına yakın bir seviyede tutulmasını sağlayacaktı.

İŞÇİLERİN HUKUKİ KORUMASIZLIĞI

Sözleşmenin imzalanmaması, işçilerin asgari ücretin yetersizliğine karşı hukuki yollara başvurma imkanını ortadan kaldırıyor. Bu eksiklik, Türkiye'deki asgari ücret politikalarının uluslararası standartların gerisinde kalmasına ve milyonlarca insanın temel geçim ihtiyaçlarını karşılayamamasına neden oluyor. İşçi hakları savunucuları, bu durumun acilen ele alınması gerektiğini vurguluyor.