Geçmişte geniş kızılcık tarlaları olarak kullanılan bölgede, tarım amacıyla nehrin doğal yatağı değiştirilmiş ve su akışını kontrol için barajlar ile kanallar inşa edilmişti. Bu müdahaleler, zamanla sulak alanların yapısını bozarak balıkların nehir boyunca hareketini engelledi.
Doğal yapıya dönüş projesi
Doğal yapıyı yeniden canlandırmak amacıyla başlatılan projenin ilk adımında, denize en yakın baraj 2018'de kaldırıldı ve nehir yatağı restore edildi. İkinci aşamada ise bir başka barajın yıkılmasıyla çalışmalar tamamlandı. Bu süreçte, tarım için düzleştirilen 1,4 kilometrelik nehir yatağı yeniden doğal haline getirildi ve balıkların geçişi için engeller ortadan kaldırıldı.
Ekosistemdeki gözle görülür değişim
Barajların kaldırılmasıyla birlikte, yaklaşık 56 dönümlük (22,7 hektarlık) bir alan doğal sulak alana dönüştü. ABD Ulusal Okyanus ve Atmosfer Dairesi'nin (NOAA) verilerine göre, bir zamanlar sadece kızılcık yetişen bu arazide 200'den fazla yerli sulak alan bitki türü yeniden gözlemlenmeye başlandı. Restorasyon, sadece bitki örtüsünü değil, aynı zamanda balık popülasyonunu da olumlu etkiledi. Göç eden balıklar, artık yıllardır ulaşamadıkları yukarı kesimlere serbestçe geçebiliyor. Nehir ringaları ve Amerikan yılan balıklarının yanı sıra, neredeyse yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan yerli dere alabalıkları da restore edilen bölgeye başarıyla geri kazandırıldı. Coonamessett Nehri'ndeki iyileştirme çalışmaları ise devam ediyor; amaç, tarım nedeniyle bozulan daha fazla alanı doğal nehir ve sulak alan sistemine entegre etmek.
