• satrroıad dörüm
  • ceylan hafriyat
DÜNYA
Yayınlanma : 09 Ağustos 2026 06:38

Dağ zirvesinde izole bir köy: Benzersiz diliyle dikkat çekiyor

Dağ zirvesinde izole bir köy: Benzersiz diliyle dikkat çekiyor
Azerbaycan'da dağ zirvesinde yer alan Khinalig köyü, 2 bin metre yükseklikteki konumu, dikey mimarisi, dünyada sadece burada konuşulan 'Ketsh' dili ve 200 km'lik UNESCO onaylı göç rotasıyla dikkat çekiyor. Köye ulaşım zorlu arazi araçlarıyl

Azerbaycan'ın Guba kentine yaklaşık 57 kilometre mesafede, Büyük Kafkas Dağları'nın sarp yamaçlarında, deniz seviyesinden 2 bin metre yükseklikte yer alan Khinalig köyü, ülkenin en yüksek rakımlı yerleşim yerlerinden biri olarak öne çıkıyor. Yüzyıllardır dış dünyadan izole bir yaşam süren bu köy, kendine has toplumsal dokusu, geleneksel göç rotaları ve benzersiz mimarisiyle dikkat çekmektedir.

Dikey Mimari ve Eşsiz Konut Yapısı

Arazi yapısının dikliği nedeniyle Khinalig'deki evler, dağ yamaçlarına dikey bir sıra halinde inşa edilmiştir. Düz alanların kısıtlı olması, alt katın çatısının üst katın avlusu veya geçiş yolu olarak kullanılmasını zorunlu kılmıştır. Bu durum, köyü dışarıdan bakıldığında kesintisiz bir yapı kütlesi izlenimi veren özgün bir görünüme kavuşturmuştur.

'Ketsh' Dili ve Kadim Kültür

Tarihi yaklaşık 5 bin yıl öncesine dayanan Khinalig sakinlerinin, Kafkas Arnavutluğu'nun kadim kabilelerinden geldiği düşünülmektedir. Coğrafi izolasyonun getirdiği kültürel koruma, köyde 'Ketsh' olarak adlandırılan ve dünyada başka hiçbir yerde konuşulmayan özgün bir dilin varlığını sürdürmesini sağlamıştır.

200 Kilometrelik Göç Rotası ve UNESCO Mirası

2023 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahil edilen Khinalig bölgesi, yalnızca yerleşim alanını değil, aynı zamanda 200 kilometrelik 'Köç Yolu' olarak bilinen yayla göç rotasını da kapsamaktadır. Köylüler, geleneksel hayvancılık faaliyetleri çerçevesinde sürülerini Kafkas Dağları ile Azerbaycan'ın orta ovaları arasında mevsimsel olarak bu rota üzerinden taşımaktadır. Köyde düzenli toplu taşıma imkanı bulunmamaktadır; ulaşım yalnızca zorlu dağ koşullarına uygun arazi araçlarıyla sağlanabilmektedir. Yerel konaklama ve yeme-içme ihtiyaçları ise, otel ve restoran zincirlerinin yokluğunda, aile işletmesi olan geleneksel ev pansiyonları aracılığıyla karşılanmaktadır.