Massachusetts'in Yarmouth kıyılarında 1978'de başlayan bir proje, okyanusun dümdüz ve çorak kumlu zeminini binlerce beton dolu lastikle yapay bir resife dönüştürdü. Bu yapılar, su altında bambaşka bir ekosistemin temelini oluşturarak deniz canlıları için önemli bir sığınak haline geldi.
Yapay resifin oluşumu ve gelişimi
Projenin ilk aşamasında 1.500 adet lastik, betonla doldurulup birbirine bağlanarak okyanusa bırakıldı. 1994'te 1.000 yeni ünite daha eklenerek toplam lastik sayısı 2.500'e ulaştı. Zamanla eklenen granit bloklar ve beton ağırlıklarla birlikte bu yapay resif, 51 hektarlık devasa bir su altı yaşam merkezine evrildi.
Bilimsel araştırmalar etkinliği kanıtladı
2019'da bilim insanları tarafından yapılan su altı araştırmaları, yapay resifin etkinliğini çarpıcı verilerle ortaya koydu. Balıkların boş kumlu tabana ulaşması ortalama 8 dakika 22 saniye sürerken, yapay resif alanına sadece 33 saniyede ulaştıkları gözlemlendi. Bu durum, balıkların yapay resiflere %93,4 daha hızlı yöneldiğini ve bu yapıları anında benimsediğini gösteriyor. Beton dolu lastiklerin yarattığı kenarlar, delikler ve girintiler, balıklar ve kabuklular için mükemmel bir koruma ve beslenme alanı sunuyor. Bölgede yapılan incelemelerde siyah levrek, kaya balığı, ıstakoz, kalamar, midye kolonileri ve çeşitli taban canlıları gibi birçok türün bu resifte yaşam bulduğu tespit edildi. Okyanus akıntılarına karşı dayanıklılığı sonar taramalarıyla kanıtlanan Yarmouth Resifi, günümüzde bölgedeki amatör balıkçılığı ve biyoçeşitliliği destekleyen en başarılı yapay deniz habitatlarından biri olarak kabul ediliyor.
