EKONOMİ
Yayınlanma : 16 Mayıs 2026 19:36

Avrupa'da maaş uçurumu: Türkiye son sıralarda, İsviçre zirvede

Avrupa'da maaş uçurumu: Türkiye son sıralarda, İsviçre zirvede
Avrupa'da 2025 verilerine göre maaş uçurumu sürüyor. Türkiye nominalde sonuncu, İsviçre zirvede. Satın alma gücüyle Türkiye 18'inciliğe yükseliyor.

Avrupa kıtasında maaşlar arasındaki makas her geçen yıl daha da açılıyor. 2025 yılı verilerine göre, en yüksek ve en düşük ücretli ülkeler arasındaki fark dudak uçuklatıyor. Satın alma gücü bu tabloyu bir nebze olsun yumuşatsa da, genel görünümde Avrupalıların gelir dağılımındaki eşitsizlik belirgin şekilde hissediliyor.

sempati mobilya

Avrupa'nın maaş haritası ortaya çıktı

OECD'nin "Vergi Ücretleri 2026" raporuna göre yıllık brüt ortalama maaşlar, Türkiye'de 18 bin 590 Euro iken, İsviçre'de adeta rekor kırarak 107 bin 487 Euro'ya ulaşıyor. Rapor, Avrupa Birliği (AB) üyesi 22 ülke dahil toplam 27 Avrupa ülkesini mercek altına alıyor. Bu listede yıllık brüt maaşı 100 bin Euro'yu aşan tek ülke İsviçre olurken, onu 85 bin 950 Euro ile İzlanda ve 77 bin 844 Euro ile Lüksemburg takip ediyor. AB ülkeleri arasında ise Lüksemburg liderliğini koruyor. Danimarka, Hollanda ve Norveç de ilk sıralarda yer alırken, Avrupa'nın büyük ekonomileri arasında Almanya 66 bin 700 Euro ile öne çıkıyor. Birleşik Krallık ise 65 bin 340 Euro ile onu yakından izliyor. Buna karşılık Fransa, İtalya ve İspanya gibi ekonomilerde ortalama ücretler belirgin şekilde daha düşük kalıyor.

Satın alma gücü sıralamayı nasıl değiştiriyor?

Avrupa'da maaşlar arasındaki uçurum, ülkeler arasındaki fiyat düzeyi farklarını ortadan kaldıran Satın Alma Gücü Paritesi (SGP) ile ele alındığında biraz daha daralıyor. Nominal maaş sıralamasında sonuncu sırada yer alan Türkiye, SGP'ye göre 9 basamak birden yükselerek 18. sıraya yerleşiyor. Almanya da benzer bir sıçramayla 7. sıradan 2. sıraya tırmanıyor. Ancak İzlanda ve Estonya gibi ülkeler, satın alma gücü dikkate alındığında önemli ölçüde gerileme yaşıyor. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) uzmanları, bu büyük ücret farklarının ardında verimlilik ve ekonomik yapı, işgücü piyasası kurumları (sendikalaşma, toplu pazarlık) ve yaşam maliyeti gibi üç temel faktörün yattığını belirtiyor. Yüksek katma değerli sektörlerin hakim olduğu, güçlü sendikal yapının bulunduğu ve yaşam maliyetinin yüksek olduğu ülkelerde ortalama ücretler daha yüksek seyrediyor.