Sendikalarda hanedanlık dönemi: İşçi hakları aile şirketlerine dönüşüyor

Türkiye'de sendikalar, işçi haklarını korumak amacıyla kurulmuşken, şimdi adeta aile şirketi haline geldi. Genel başkanlar, çocuklarını kendi yerlerine hazırlamak için harekete geçerken, bazı sendikalarda ‘baba-oğul’ yönetimi dikkat çekiyor.

Dok Gemi-İş Sendikası'nın genel başkanı Hüseyin Necip Nalbantoğlu, 1991 yılından bu yana bu koltukta oturuyor. Oğlu Emre Ahmet Nalbantoğlu, askerden döner dönmez sendikada hızlı bir yükseliş yaşadı. İlk olarak Tuzla tersanelerinde işe başlayan Emre, kısa sürede sendikanın Marmara Şube Başkanı oldu ve hemen ardından genel başkan yardımcılığına terfi etti.

Belediye-İş Sendikası'nın 27 yıllık yöneticisi Nihat Yurdakul, oğlu Murat Yurdakul’u sendikada çeşitli görevler üstlenmesi için hazırladı. Murat, geçtiğimiz genel kurulda babasının hazırladığı tek listeyle başkan yardımcılığına seçildi. Bu tür ailevi bağlantılar ve hızlı yükselişler, sendikalarda liyakat sorununu gözler önüne seriyor. İşçi haklarını savunacak kadroların yönetime gelmesi giderek zorlaşırken, işçilerin alım gücü de hızla düşüyor.