İngiltere'de bağırsak kanseri teşhisi: 5 yıl sonra hayatta

39 yaşındaki Matt Eamer, İngiltere'de gıda zehirlenmesi şüphesiyle acil servisten taburcu edildikten sonra dördüncü evre bağırsak kanseri teşhisi aldı. Sadece aylar ömrü kaldığı söylenen Eamer, yeni nesil tedaviler sayesinde beşinci yılını kutluyor.

Surrey kentinde yaşayan iki çocuk babası Eamer'ın sağlık sorunları, oğlunun ikinci yaş gününden sonra şiddetli mide ağrılarıyla başladı. Acil serviste mide bulantısı ilacı alarak eve dönen Eamer, ağrılarının artması üzerine eşi Sarah tarafından tekrar hastaneye götürüldü. Yapılan tetkiklerde kalın bağırsakta büyük bir tıkanıklık ve kanser tespit edildi. Kanserin karaciğer ve karın zarına yayıldığı, ayrıca nadir görülen BRAF mutasyonu taşıdığı belirlendi.

'40. yaş günümde kemoterapinin işe yaramadığını söylediler. O an hayatımın filmi koptu.' diyen Eamer, immünoterapi ve hedefe yönelik yeni ilaçlara, Encorafenib ve Cetuximab kombinasyonuna başladı. Altı ay sonra yapılan taramalarda kanser belirtisi bulunmadı. Beş yıl sonra Eamer hala tedavi görüyor, kendi ajansını yönetiyor ve çocuklarıyla vakit geçiriyor. 'Ölüm döşeğinde değilsiniz ama zamanınızı nasıl geçireceğinizi yeniden düşünüyorsunuz. Küçük anlar daha kıymetli hale geliyor.' diyor Eamer.

Dünya genelinde en sık görülen üçüncü kanser türü olan bağırsak kanseri, İngiltere'de her yıl 43 bin, ABD'de ise 150 binden fazla kişiye teşhis konuyor. 50 yaş altındaki vakalarda artış gözleniyor. Uzmanlar, erken teşhisin hayati önem taşıdığını belirtiyor. İngiltere'de tarama yoluyla tespit edilen hastaların bir yıllık sağ kalım oranı %97 iken, acil serviste tespit edilenlerde bu oran %49'a düşüyor. ABD'de ise birinci evrede beş yıllık sağ kalım oranı %92 iken, dördüncü evrede bu oran sadece %13. Risk faktörleri arasında aile öyküsü, inflamatuvar bağırsak hastalığı, obezite, sigara, alkol ve işlenmiş gıdalar yer alıyor. Doktorlar, bağırsak alışkanlıklarındaki değişim, dışkıda kan, karın ağrısı ve açıklanamayan kilo kaybı gibi belirtilerde doktora başvurulması gerektiğini vurguluyor. Eamer, kendi hikayesinin nadir olduğunu ancak imkansız olmadığını ve erken teşhis ile yeni tedavilerin önemini vurguluyor.