1970'lerin sonlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde süt üreticilerini destekleme ve süt ürünleri fiyatlarını dengeleme amacıyla yapılan alımlar, devletin elinde devasa peynir stoklarının birikmesine yol açtı. Tüketimin üretim hızına yetişememesiyle birlikte, fazla sütlerin büyük bir kısmı peynire dönüştürülerek depolanmaya başlandı. Bu durum, uzun yıllar boyunca sürecek sıra dışı bir depolama ihtiyacını doğurdu.
Peynirler için yer altı çözümü
Sütün uzun süre taze kalmasının zorluğu, fazla üretimin peynire dönüşmesini teşvik ederken, devlet alımlarının artmasıyla birlikte peynir stokları da katlanarak büyüdü. Bu devasa miktarları muhafaza etmek için geniş ve serin alanlara duyulan ihtiyaç, Missouri'deki terk edilmiş kireç taşı madenlerinin keşfedilmesine neden oldu. Madenlerin doğal olarak sunduğu sabit düşük sıcaklık ve nem, peynirlerin bozulmadan uzun süre saklanmasını sağlarken, soğutma maliyetlerini de önemli ölçüde düşürüyordu. Böylece, dev galeriler gıda depolamaya uygun hale getirildi.
Tarihi stoklar ticari tesislere dönüştü
Günümüzde ABD'deki ticari soğuk hava depolarında yaklaşık 600 bin tonun üzerinde peynir depolanmaktadır. Ancak bu miktarın tamamı devlete ait olmadığı gibi, sadece Missouri'deki yer altı tesislerinde de bulunmamaktadır; bu rakam ülke genelindeki toplam ticari peynir stokunu temsil etmektedir. Missouri'deki 'peynir mağaraları' olarak bilinen eski madenler ise artık özel şirketlerin işlettiği büyük lojistik ve depolama merkezlerine dönüşmüş durumdadır. ABD hükümeti artık 1970'ler ve 1980'lerdeki gibi devasa peynir alımları yapıp buralarda stoklamamaktadır. Bir zamanlar fazla üretim nedeniyle devletin elinde biriken peynirlerle gündeme gelen bu yer altı alanları, bugün farklı gıda ürünlerinin güvenle saklandığı modern ticari tesisler olarak faaliyetlerini sürdürüyor.
