Kuzey Amerika'nın en önemli yarasa popülasyonlarından birine ev sahipliği yapan Mark Twain Gölü çevresindeki ormanlık alanda, yaklaşık 200 bin Indiana yarası için özel bir iyileştirme çalışması başlatıldı. Bu sayı, türün Kuzey Amerika'daki toplam nüfusunun yaklaşık üçte birini oluşturuyor. Yarasalar, sıcak aylarda bu ormanlarda barınırken, kış uykusu için Hannibal yakınlarındaki Sodalis Doğa Koruma Alanı'na göç ediyor.
Yoğunlaşan ağaç örtüsü sorun yaratıyor
Ormanda 40 yılı aşkın süredir aktif bir ağaç yönetimi yapılmaması, özellikle şeker akçaağacı ve demirağacı gibi türlerin aşırı sıklaşmasına yol açtı. Bu durum, orman tabanına ulaşan güneş ışığını kısıtlayarak yerli bitki örtüsünün gelişimini engelliyor. Ayrıca, sık ağaç yapısı yarasaların uçuşunu ve avlanmasını zorlaştırıyor. Ekipler, bu sorunu çözmek amacıyla ormanı tamamen yok etmek yerine, yalnızca belirli ağaçlara müdahale ediyor. Ağaç gövdelerine açılan küçük kesiklere bitki öldürücü madde uygulanarak, çevreye zarar vermeden seçilen ağaçların kontrollü bir şekilde kurutulması hedefleniyor.
Ölü ağaçlar yeni yuvalara dönüşüyor
İşlemin en dikkat çekici yönlerinden biri, kuruyan ağaçların oradan kaldırılmaması. Ayakta bırakılan bu ölü ağaçların zamanla oluşan çatlakları ve gevşeyen kabukları, Indiana yarasaları için yeni barınma alanları oluşturuyor. Bu ağaçların yaklaşık 4 ila 10 yıl boyunca yarasalara uygun yaşam alanı sunabileceği öngörülüyor. Çalışmanın ilk aşamasında geçen yıl yaklaşık 30 dönümlük bir alan düzenlendi. Bu yıl ise 1 Kasım'a kadar Mark Twain Gölü çevresindeki 250 dönümden fazla ormanlık alanda benzer işlemlerin tamamlanması amaçlanıyor. Müdahale dönemi özellikle yaz sonu ve sonbaharın başlarına denk geliyor.
Ekosistem için çok yönlü fayda
Ormanın seyreltilmesinin sadece yarasalara değil, bölgedeki genel ekosisteme de önemli faydalar sağlaması bekleniyor. Daha fazla güneş ışığının orman tabanına ulaşmasıyla yerli otların, çiçekli bitkilerin ve genç meşe ile ceviz türlerinin gelişimi desteklenecek. Bu değişimin, geyikler ve yabani hindiler gibi bölgede yaşayan diğer hayvanlar için de yeni beslenme ve barınma imkanları yaratacağı düşünülüyor. Indiana yarasaları, geçmişte yaşam alanı kaybının yanı sıra ölümcül beyaz burun sendromu mantar hastalığı nedeniyle büyük nüfus kaybı yaşamıştı. Missouri Üniversitesi'nin verilerine göre, bu hastalığın yayılmasından bu yana türün nüfusunda yüzde 70'in üzerinde bir azalma kaydedildi. Bu nedenle, Mark Twain Gölü çevresindeki büyük yarasa kolonisinin korunması, türün geleceği açısından büyük önem taşıyor.
