Yaklaşık 17. yüzyıldan beri uygulanan Ramli sistemi, bitkilerin tuzlu suyla temas etmeden büyümesini sağlıyor. Bu yöntemde bitki kökleri, deniz suyuyla değil, yağmur sularıyla oluşan ve tuzlu suyun üzerinde kalan ince tatlı su tabakasıyla besleniyor.
DOĞAL SU REZERVİ VE GELGİT HAREKETLERİ
Kumun altındaki tatlı su rezervi, gelgit hareketleri sayesinde köklere ulaşarak toprağın nemli kalmasını sağlıyor. Ramli sisteminin temelinde tatlı su ile tuzlu su arasındaki yoğunluk farkı yatıyor; yağmur suları kumun içine süzülerek, deniz suyunun üzerinde ince bir tatlı su tabakası oluşturuyor. Tatlı su, daha hafif olduğu için yüzeyde kalıyor ve gelgit sırasında yükselen deniz suyu, bu tabakayı yukarı doğru itiyor.
HAZARDENİ KORUMAK VE ÜRÜN VERİMİ
Çiftçiler, bu hassas dengeyi korumak için ekim yapılan kum yataklarının yüksekliğini sürekli kontrol etmekte. Arazi çok yükselebilir veya alçalıp tuzlu su bitkilere zarar verebilir. FAO verilerine göre, Ramli sistemiyle yetiştirilen patateslerden hektar başına 22 ila 30 ton arasında ürün alınabiliyor. Ancak deniz seviyesinin yükselmesi ve kıyı bölgelerindeki yapılaşma gibi tehditler, bu önemli tarım yönteminin geleceğini riske atıyor.
