Kuzey Amerika kökenli rakunlar, Almanya'da hızla yayılım gösteren istilacı bir tür haline geldi. Milyonlarca rakun, Hollanda sınırını da aşarak çeşitli şehirlerde evlere ve yapılar zarar veriyor.
Rakunların Almanya'ya geliş tarihi
Rakunların Almanya'daki varlığı 1930'lu yıllara dayanıyor. 1934'te, yerel yaban hayatını zenginleştirmek amacıyla Kassel yakınlarındaki Edersee Gölü'ne 2 çift rakun bırakıldı. II. Dünya Savaşı sırasında Berlin'deki kürk çiftliklerinden kaçan rakunlar, popülasyonun yayılmasına katkı sağladı. Ancak, rakunların Almanya'ya yerleştirilmesi sürecinin yüksek rütbeli Nazi komutanı Hermann Göring ile ilişkilendirilmesi, gerçeklerle örtüşmüyor. Orman Bürosu'ndan Eberhard Leicht, bu durumun sıradan bir idari süreç olduğunu vurguladı.
Rakunların ekosistem üzerindeki etkileri
Almanya genelinde 400'den fazla rakunun DNA'sının incelenmesi, farklı bölgelerde bağımsız popülasyonların varlığını ortaya koydu. Kassel, yaklaşık 30 bin rakunla “Avrupa'nın Rakun Başkenti” olarak biliniyor. Kent sakinleri, sokaklarda dolaşan ve çöpleri karıştıran rakunlarla sık sık karşılaşırken, hayvanların insanlardan korkmamaları sorunları artırıyor. Rakunlar, çatılara girerek ciddi hasara yol açabiliyor ve bazı evlerde onarım maliyetleri yüzlerce euroyu bulabiliyor. Rakunların yerel yaban hayata etkileri de tartışma konusu. Biyolog Andreas Opitz, rakunların çeşitli türleri avlayabildiğini belirtirken, bazı uzmanlar bu tehditin abartıldığı görüşünde. Rakunlar, artık Almanya'nın yanı sıra Hollanda'ya da yayılmaya başladı. Limburg eyaletinde rakun sayısının 100 ila 200 arasında olduğu tahmin ediliyor. Yerel yönetim, istilayı önlemek adına ciddi bütçeler ayırarak, rakunların bölgede yok edilmesi için planlar yapıyor. Ancak avlanma baskısına hızlı üreme ile karşılık veren rakunların popülasyonu düşmüyor. Sonuç olarak, rakunlar Almanya'da kalıcı bir sorun haline geldi ve uzmanlar, insanlarla rakunlar arasında kontrollü bir yaşam alanı oluşturulması gerektiğini vurguluyor.
