Manisa bezi, kadınların elinde yeniden hayat buluyor

Bir zamanlar gemilerin yelkeni olan Manisa bezi, 1970'lerde makineleşme ve konfeksiyon atölyeleri nedeniyle üretimi durmuştu. Şimdi ise geleneksel el tezgahlarında, kadınların emeğiyle yeniden dokunarak peştemal, havlu, masa örtüsü ve şal gibi günlük ürünlere dönüşüyor. Bu süreç, kadınlara hem gelir kapısı hem de bir terapi imkanı sunuyor.

KÜLTÜREL MİRAS VE İSTİHDAM BULUŞMASI

Manisa Türk Kadınlar Konseyi Şube Başkanı Mübeccel Kafkaslı'nın 2004-2005 yıllarındaki girişimiyle başlayan çalışmalar, Manisa Tarihi Bezi Kooperatifi (MABEZ) ve Şehzadeler İlçe Halk Eğitim Merkezi işbirliğiyle sürüyor. Açılan kurslarda kadınlar dokumacılık öğrenirken, ürettikleri ürünlerle ev ekonomilerine katkı sağlıyor. Şehzadeler Halk Eğitim Merkezi Müdürü İlyas Kayaokay, bu çabanın unutulmaya yüz tutmuş bir kültür varlığını korumak ve kadınlara istihdam alanı yaratmak amacı taşıdığını vurguluyor.

OSMANLI'DAN GÜNÜMÜZE BİR YOLCULUK

Manisa Bezi Dokuma Usta Öğreticisi Serpil Bingöl, bezin 600 yıllık geçmişe sahip olduğunu ve ilk olarak yelken bezi olarak kullanıldığını anlatıyor. 1975'lerde tamamen duran üretim, yeniden canlandırılarak günümüzde ipek şallar, peştemaller ve masa örtüleri gibi ürünlerde alıcı buluyor. Ürünler, valilik ve ticaret odaları gibi resmi kurumlara hediyelik olarak sunuluyor ve hatta Manisa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü aracılığıyla Cumhurbaşkanı'nın eşi Emine Erdoğan'a kadar ulaştırılmış durumda.

TERAPİ ETKİSİ VE ULUSLARARASI TALEP

Dokuma atölyesi, kadınlar için sadece bir iş yeri değil, aynı zamanda bir sosyalleşme ve terapi alanı. Sabah erken saatlerde tezgah başında buluşan kadınlar, sohbet eşliğinde dokuma yaparak dertleşiyor. Dokumacı Ayşe Arslan, bu ortamın kendisine çok iyi geldiğini ve hem bütçesine katkı sağladığını hem de kafasını dağıttığını söylüyor. Ayrıca, yüzde 100 doğal pamuklu olan Manisa bezi, Kanada ve Amerika gibi ülkelere ihraç ediliyor; hafifliği ve doğallığı nedeniyle özellikle havlular ve peştemaller yurtdışında büyük ilgi görüyor.