Yale Üniversitesi'nden bilim insanları, orman kurbağalarının donma ve çözülme süreçlerinde yaşadıkları değişimleri kapsamlı bir araştırmayla inceledi.
Hayatta kalma stratejisi
Araştırmada, kurbağaların karaciğerlerinde meydana gelen değişimlerin yanı sıra, 887 genin işleyiş biçiminde farklılıklar gözlemlendi. Buzun, hücrelerin içinde değil çevresinde oluşması, kurbağaların hayatta kalmasını sağlayan önemli bir özelliktir. Hücre içindeki buz kristalleri, dokulara ciddi zararlar verebilir. Donma başladığında, kurbağaların karaciğerindeki glikojen hızla glikoza dönüşerek dokulara yayılır ve böylece doğal bir koruyucu görevi üstlenir. Bu süreçte, hücrelerin zarar görme riski azalırken metabolizma da yavaşlar. Alaska'da doğal ortamlarında gözlemlenen 18 orman kurbağası, kışı başarıyla geçirdi ve ortalama donma süresi 193 gün olarak hesaplandı.
Çözülme süreci ve toparlanma
Araştırmada incelenen 21 bin 167 genin 887'sinin donma ve çözülme aşamalarında farklı işlevler üstlendiği belirlendi. Havaların ısınmasıyla birlikte, bağışıklık sistemi ve hücresel stresle ilgili genlerin aktiviteleri artarak, dokuların normale dönmesine yardımcı oluyor. Çözülme başladıktan sonra önce kalp çalışmaya başlıyor, ardından kurbağaların hareket kabiliyeti geri kazanılıyor. İlkbahar geldiğinde, kurbağalar normal yaşamlarına ve üreme dönemlerine yeniden dönüyorlar.
