YAŞAM
Yayınlanma : 10 Şubat 2026 12:02

İzmir'de 'askıda kırtasiye' uygulamasıyla dayanışma köprüsü kuruldu: Resim karşılığı defter ve kalem

İzmir'de 'askıda kırtasiye' uygulamasıyla dayanışma köprüsü kuruldu: Resim karşılığı defter ve kalem
İzmir'de bir kırtasiyeci, ihtiyaç sahibi öğrencilere resim karşılığında defter ve kalem gibi kırtasiye malzemeleri vererek toplumsal dayanışma örneği sergiliyor. Proje, hayırseverlerin desteğiyle sürdürülüyor.
İzmir'de 'askıda kırtasiye' uygulamasıyla dayanışma köprüsü kuruldu: Resim karşılığı defter ve kalem

İzmir'de bir kırtasiye işletmecisi, toplumsal dayanışma ruhunu canlandırmak amacıyla 'askıda kırtasiye' projesini hayata geçirdi. Bu anlamlı projede, hayırseverlerin desteğiyle ihtiyaç sahibi öğrencilere ulaşılırken, tek şart ise küçük bir resim çizmek.

teknik yapı

ÖĞRENCİLER VE HAYIRSEVERLER ARASINDA KÖPRÜ

İzmir'de Nalan Onkar isimli kırtasiye işletmecisi, 'askıda kırtasiye' uygulamasıyla maddi durumu yetersiz olan öğrencilere ve destek olmak isteyen hayırseverlere önemli bir bağ kurdu. Proje kapsamında, ihtiyaç sahibi öğrenciler eksik kırtasiye malzemelerini bir liste halinde işletmeye bildiriyor. Ardından, duyarlı müşteriler kendi alışverişlerini yaparken bu listelerden de ürünler satın alarak projeye katkıda bulunuyor. İşletme sahibi Onkar, hayırseverlerin temin ettiği ürünleri listelerle eşleştirip kontrolünü sağlayarak tamamlanan listeleri paketleyip sahiplerine ulaştırıyor.

ÖDEME YERİNE HAYAL DÜNYALARINI ÇİZDİRİYORLAR

Projenin en dikkat çekici yönlerinden biri, ürün teslimatı sırasında uygulanan sembolik kural. Nalan Onkar, hazırlanan paketleri öğrencilere teslim ederken, onlardan kendi hayal dünyalarını yansıtan bir resim çizip getirmelerini istiyor. Malzemeleri alan öğrenciler, çizdikleri resimleri işletmeye teslim ediyor ve bu eserler kırtasiyenin duvarında özel bir alanda sergileniyor. Onkar, bu farkındalık hareketiyle dayanışma kültürüne katkı sağlamayı ve projenin tüm Türkiye'ye örnek olmasını hedefliyor.

DOĞRUDAN İLETİŞİMDEN DOĞAN BİR PROJE

Kırtasiyeci Nalan Onkar, projenin çocuklarla kurduğu doğrudan iletişimden doğduğunu belirtiyor. Dükkanda sergilenen notların çoğunun, okul sonrası çalışmak zorunda kalan çocukların ihtiyaç talepleri olduğunu söylüyor. Onkar, çocukların dükkana gelip 'Karton var mı?' veya 'Size bir mendil satsam, karşılığında bir defter alabilir miyim?' gibi sorular sormasıyla projenin başladığını anlatıyor. Çocukların okula devam etmeleri durumunda bıraktıkları notların altına okul ve sınıf bilgilerini de ekleyerek, ortak tanıdık bir öğretmen veya veli aracılığıyla onlara göz kulak olunmasını ve daha fazla çocuğa ulaşmayı hedeflediklerini vurguluyor. Temel amaçlarının, dayanışmanın kaçınılmaz bir gereklilik hâline geldiği günümüzde bu uygulamanın yaygınlaşmasını sağlamak olduğunu ifade ediyor.