İHA saldırılarına karşı dev metal kafesler inşa ediliyor

Son çatışma deneyimleri, jet uçakları ve füzeleri imha etmek üzere tasarlanmış milyon dolarlık gelişmiş hava savunma sistemlerinin, maliyeti birkaç yüz doları geçmeyen sürü İHA saldırılarını püskürtmede ne kadar yetersiz kaldığını gözler önüne seriyor.

STRATEJİK DEĞİŞİMİN GEREKLİLİĞİ

Bu durum, savunma yaklaşımlarının Orta Doğu'nun ötesine taşınmasına neden olan stratejik ezberleri bozuyor. Yeni askeri eğilimler, İHA savaşlarının lojistik ve mali yük dengesini, savunmadaki aktörlerden ziyade saldırganların lehine değiştiriyor. Pahalı önleyici füzeler, büyük ölçekli ve ucuz hava tehditleri karşısında ekonomik olarak sürdürülebilir olmaktan çıkıyor. Askeri planlamacılar, mevcut operasyonların değişen koşullarını değerlendirirken hayati bir soruyla karşı karşıya kalıyor: Birkaç bin dolarlık bir dron sürüsünü durdurmak için milyonlarca dolarlık hava savunma füzelerini ne kadar süre harcayabilirsiniz? Bu ekonomik çıkmaz, operasyonel sürdürülebilirliğin küresel ölçekte sorgulanmasına yol açıyor.

BAE'DEN YENİ ÇÖZÜMLER

İran ve destekli unsurlarla yaşanan gerilimin tırmanması, strateji değişikliğine duyulan acil ihtiyacı ortaya koyuyor. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) savunma güçlerinin süreç boyunca 551 balistik füze, 29 seyir füzesi ve 2.265 İHA engellediğine dair raporlar, bu tehdidin boyutunu kanıtlıyor. Bu bağlamda, BAE'nin stratejik enerji varlıklarının çevresine devasa metal ağ ve İHA savunma sistemleri inşa etmesi, modern savunma sistemlerinin kırılganlığına karşı geliştirilen yeni bir felsefi yaklaşımı yansıtıyor. Evrişim gösteren tehdit ortamı, İsrail'in güney Lübnan'daki askeri planlamalarını da doğrudan etkiliyor. Hizbullah'ın FPV (birinci şahıs görüşlü) kamikaze İHA saldırıları, cephedeki personel koruma hesaplarında belirleyici bir unsur haline geldi. İsrail ordusunun askeri araçlarda ve üslerde geniş çaplı ağ/kafes sistemlerine yönelmesi, sahada elde edilen fiili operasyonel deneyimlerin bir yansımasıdır. Yaşananlar, fiziksel engelleme sistemlerinin karmaşık elektronik harp ve kinetik önleme sistemlerinin yerini almadığını, aksine onları tamamlayan hayati bir zorunluluk olduğunu kanıtlıyor. Daha önce, cephe hattındaki askerlerin kendi imkanlarıyla tankların ya da siperlerin üzerine kaynakladığı ve