Güney Kore'nin güneybatısında, Gunsan ve Buan şehirleri arasında inşa edilen 33,9 kilometrelik Saemangeum deniz seddi, dünyanın en uzun yapay deniz seddi olarak kayıtlara geçti.
PROJENİN GEÇMİŞİ VE AMAÇLARI
Saemangeum Kalkınma ve Yatırım Ajansı'na göre, bu proje; 291 kilometrekarelik karasal ıslah alanı ve 118 kilometrekarelik bir yapay gölden oluşuyor. Kasım 1991'de başlayan ve ana yapısı Nisan 2006'da tamamlanan çalışma, başlangıçta tarım arazisi genişletme projesi olarak planlanmıştı. Ancak zamanla sanayi, lojistik, turizm ve ticaret odaklı bir bölgesel kalkınma merkezi olma hedefi benimsendi.
ÇEVRESEL ETKİLERİ VE SORUNLAR
Projenin ilk planında iç alandaki su kütlesinin nehir akışlarıyla tatlı su gölüne dönüştürülmesi amaçlanmıştı. Ancak Frontiers in Marine Science dergisinde yayımlanan araştırmalara göre, su kapaklarının kontrolsüzlüğü ve nehir deşarjları nedeniyle bölge, tatlı su gölü yerine yapay ve acı su karakterli bir haliç sistemine dönüştü. Bu da su sirkülasyonunun kısıtlanmasına, oksijen seviyelerinde dalgalanmalara ve kirleticilerin birikmesine yol açtı. Su kalitesinin korunması adına, su kapaklarının hidrolik yönetimi ve ek tesis yatırımları devam ediyor. Saemangeum bölgesi, kapatılmadan önce Doğu Asya-Avustralya Göç Yolu üzerinde bulunan ve göçmen kuşlar için yaşamsal öneme sahip bir ekosistemdi. Ancak, 2006'daki kapanmanın ardından 2014 yılına kadar yaklaşık 400 km²'lik haliç alanı denizden izole edildi ve 160 km²'lik kısmı kurutularak karaya dönüştürüldü. Bu durum, göçmen kuş popülasyonlarında belirgin bir düşüşe neden oldu. Yaklaşık 15 yıl süren inşaat süreci boyunca proje, hukuki itirazlar, çevreci grupların protestoları ve kamuoyu tartışmalarıyla dolu geçti.
