Engelleri aşan başarılar: Abdullah Öztürk'ten Ahmet Ayık'a ilham veren hikayeler, gözyaşlarına boğan gecede ödüllendirildi!

Ertuğrul Özkök, önceki gece Kuruçeşme Divan'da düzenlenen ve kendisini derinden etkileyen bir ödül törenini kaleme aldı. Gecede üç kişi ödül alırken, beş kişinin hikayesi Özkök'ü gözyaşlarına boğdu.

AZMİN ZAFERİ: ABDULLAH ÖZTÜRK''ÜN HİKAYESİ

Trabzon'da 1 Ekim 1989'da doğan Abdullah Öztürk, doğuştan kas erimesi hastalığıyla mücadele etti. 8 yaşına kadar yürüyebilen Öztürk, bu yaştan sonra tekerlekli sandalye kullanmaya başladı. Hayatının geri kalanında 'engelli' sıfatıyla anılacak olan Öztürk, 'Ben engel tanımıyorum' diyerek hayata meydan okudu. Ailesinin sınırlı imkanlarına rağmen Ankara'ya taşınarak Doğan Çağlar Özel Meslek Okulu'nda eğitim alan Öztürk, sporla tanıştı. Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu Antrenörlük bölümünden mezun olduktan sonra masa tenisi kariyerine başladı. Paralimpik Olimpiyatlarda dereceler elde eden Öztürk, özellikle Olimpiyatlarda altın madalya kazanarak büyük bir başarıya imza attı. Özkök, Öztürk'ün hikayesinin kendisini nasıl derinden etkilediğini ve gözyaşlarına boğduğunu belirtti.

CUMHURİYETİN DEĞERLERİ: AHMET AYIK VE KADIN GÜREŞİ

Gecenin bir diğer önemli ödülü ise 'Yaşam boyu spora hizmet ödülü' alan milli güreşçi Ahmet Ayık'a verildi. Özkök, Ayık'ın ismini duyduğunda 1956 yılındaki milli heyecanı ve 1964 Tokyo Olimpiyatları'ndaki Ahmet Ayık'ın mücadelesini hatırladığını ifade etti. Ayık'ın, Atatürk'ün kurduğu Cumhuriyet'te köyden çıkıp dünyanın en ileri zihniyetine ulaşan, Türk güreşinde en büyük devrimi yapan ve minderleri kadınlara açan bir yönetici olduğunu vurguladı. İlk kadın güreşçilerin tribünlerden yuhalandığı o günlerde Ayık'ın gösterdiği direnç ve vizyonun altını çizen Özkök, Ahmet Ayık'ın bu mücadelesinin de kendisini duygulandırdığını ve bir kez daha alkışladığını belirtti.

İLHAM VEREN KAHRAMANLAR VE GERİ DÖNEN DEĞERLER

Törende ayrıca milli eskrimci Dr. Enver Yıldırım ve kadın paralimpik masa tenisi takımından Nergiz Altıntaş gibi isimlerin hikayeleri de paylaşıldı. Özkök, gecede tanınan hocası ve hayat koçu İlhami Kılınçkaya'nın da samimiyetine ve bilgeliğine dikkat çekti. Kürşat Başar'ın saksafon performansı da geceye renk kattı. Özkök, gecenin sonunda bol bol ağladığını, üç kişinin ödül aldığını ancak beş kişinin hikayesinin kendisini sevinçten ağlattığını ifade etti. Yaş aldıkça ağlamanın kolaylaştığını ve bu ağlamanın kaybolan insanlık, vicdan, sevgi ve muhabbetin geri dönüşü olduğunu anladığını belirterek, 'Ağlamak güzeldir. Ağlayabilmek de güzeldir' sözleriyle yazısını tamamladı.