Çöl kumunu 10 ayda 'yaşayan deri' ile verimli toprağa dönüştürdüler: Bilim dünyasında devrim niteliğinde gelişme!

Bilim insanları, çölleşmeyle mücadelede çığır açan bir yönteme imza attı. 'Biyolojik toprak kabukları' olarak adlandırılan ve 'yaşayan deri' benzetmesi yapılan bu yenilikçi teknikle, çöl kumları sadece 10 ay gibi kısa bir sürede verimli toprağa dönüştürüldü. Çin Bilimler Akademisi (CAS) tarafından yürütülen araştırmalar, laboratuvar ortamında başarıyla yetiştirilen mikroorganizmaların çöl yüzeyini stabilize ederek bitki örtüsü için elverişli bir zemin hazırladığını kanıtladı.

MİKROPLARLA KUMU KENETLEME TEKNİĞİ

Soil Biology and Biochemistry ve Geoderma gibi saygın dergilerde yayımlanan çalışmaların detaylarına göre, araştırmacılar gevşek kum tanelerini sağlam bir yapıya kavuşturmak için özel bir mikrobiyal sistem geliştirdi. Çöl ekosistemlerinin doğal sakinleri olan siyanobakterilerin laboratuvar ortamında çoğaltılmasıyla elde edilen bu mikroplar, çöl yüzeyine püskürtüldüğünde adeta bir 'yapıştırıcı' görevi gören 'yapışkan şekerler' (eksopolisakkaritler) salgılıyor. Bu sayede kum taneleri birbirine kenetlenerek sağlam bir kabuk yapısı oluşturuyor.

TOPRAK KAYBINI AZALTTI, NEMİ TUTTU

Yapılan titiz laboratuvar testleri, bu yeni yöntemle oluşturulan yapay toprak kabuklarının, rüzgar kaynaklı toprak erozyonunu %90'dan fazla oranla azalttığını net bir şekilde ortaya koydu. Geliştirilen bu sertleşmiş yüzeyin, şiddetli toz fırtınalarına ve ekstrem sıcaklık koşullarına karşı olağanüstü bir direnç gösterdiği de belgelendi. Doğal süreçlerde oluşması onyıllar sürebilecek bu biyolojik toprak kabukları, geliştirilen bu yeni teknikle büyük ölçüde hızlandırıldı. Taklamakan Çölü yakınlarında gerçekleştirilen saha denemelerinde, siyanobakteri uygulanan alanların yaklaşık 10 ila 16 ay gibi bir sürede tamamen stabilize olduğu gözlemlendi. Bu sürecin ilerleyen aşamalarında, atmosferdeki azotu toprağa bağlayarak karbon ve fosfor gibi temel besin maddelerini yüzeyde tutan azot fiksasyonu gerçekleşiyor. Ayrıca, kabuklu bölgeler nemi daha uzun süre muhafaza ederek buharlaşmayı azaltıyor ve zamanla liken ve yosunların yerleşmesiyle daha karmaşık bir ekosisteme evriliyor. 59 yıllık verilerle desteklenen karşılaştırmalı analizler, müdahale edilen alanların 2-3 yıl içinde olgun ve dayanıklı bir yapıya kavuştuğunu doğruladı. Ancak uzmanlar, yöntemin başarısının yerel mikroorganizma türlerinin doğru seçimine bağlı olduğunu ve bu yeni 'canlı derinin' korunması gerektiğini vurguluyor.