Şili ile Arjantin arasında paylaşılan Ateş Toprakları Adası’nda, 1930’lu yıllarda başlayan ada tavşanı sorunu yeniden gündemde. 1936’da Şili sınırları içindeki Porvenir yakınlarında yetiştirilmek üzere doğaya bırakılan 4 Avrupa ada tavşanı, geniş otlaklar ve az sayıdaki avcı nedeniyle hızla yayıldı. Tavşanlar yılda birden fazla kez doğurabiliyor ve her batında çok sayıda yavru dünyaya getiriyor. 1953 verilerine göre, ilk salımdan 17 yıl sonra adadaki sayıları yaklaşık 30 milyona ulaştı. Toprakta yuva açıp kökler ve taze filizlerle beslenen hayvanlar bitki örtüsünün yenilenmesini engelledi; otlakların azalması, bölgenin temel geçim kaynaklarından koyun yetiştiriciliğine zarar verdi.
Popülasyonu azaltma girişimleri
Uzmanlar, tavşan sayısını denetlemek için 1951’de adaya doğal avcı olarak 24 Arjantin gri tilkisi getirdi ancak girişim beklenen sonucu vermedi. 1953’te tavşanlar üzerinde ölümcül etkisi bulunan miksomatoz virüsü adaya taşındı. Bilimsel çalışmalara göre virüs popülasyonu yaklaşık yüzde 99 azalttı; ancak hayatta kalan tavşanlar farklı bölgelerde çoğalmayı sürdürdü.
Kontrol yöntemleri yargıda
2026 itibarıyla tavşanların yayılımı bölgede yeniden başlıca sorunlardan biri oldu. Şili’nin Magallanes bölgesinde yaşayanlar, tavşanların ekinlere ve meralara ciddi zarar verdiğini bildirdi. Arjantin tarafındaki Tierra del Fuego eyaletinde ise popülasyonu kontrol etmek için değerlendirilen itlaf ve denetim yöntemleri yargıya taşındı; hukuki süreç devam ediyor.
