Fransa'da 1980'lerde kimyasal ilaç kullanımını azaltma hedefiyle Asya'dan getirilen Asya uğur böceği, ülkenin doğal dengesini altüst etti. 1995'te kitlesel olarak doğaya salınan bu tür, yerli böcek popülasyonlarına ve tarımsal üretime ciddi zararlar vermeye başladı.
İstilacı türün yayılışı ve etkileri
Fransa Ulusal Tarımsal Araştırma Enstitüsü (INRA) tarafından geliştirilen yöntemlerle üretilen Asya uğur böceği, 1992'de ülkenin güneydoğusunda ilk kez doğaya kaçarak yerleşti. Türün ülke geneline yayılması ise 2006'da resmen doğrulandı. Biyologlar, bu istilacı türün yerli uğur böceklerinin yumurta ve larvalarını yiyerek ekosistemde "lonca içi avcılık" yaptığını ve yerel türlerin çoğalmasını engellediğini belirtiyor. Ayrıca, diğer avcıları uzaklaştıran veya öldüren kimyasal bir salgı ürettiği ve taşıdığı bir parazit ile yerli uğur böceklerinde ölümlere yol açtığı kaydedildi.
Tarımsal üretim ve yerleşim alanları etkilendi
2012'de yapılan bir araştırmaya göre, Asya uğur böceğinin yarattığı rekabet ve baskı nedeniyle iki benekli kırmızı uğur böceği popülasyonunda %40'lık bir azalma yaşandı. İstilacı türün etkileri tarımla da sınırlı kalmadı; üzüm salkımlarına karışan böceklerin salgıladığı sıvılar, İsviçre ve ABD'deki şarap üretimlerinde koku ve tat bozulmalarına neden oldu. Sonbahar aylarında ise binaların çatı katlarına ve duvar köşelerine binlerce bireylik gruplar halinde sığınan böcekler, yaşam alanlarında da rahatsızlık yarattı. Uzmanlar, yerli türlerin henüz tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olmadığını vurgularken, popülasyon dengesinin hassas olduğunu belirtiyor. Yerli türlerin korunması için kimyasal ilaç kullanılmayan tarım alanları, doğal çitler ve odun yığınlarının muhafaza edilmesi öneriliyor.
