ABD'nin Gazze barış planı: Netanyahu kabul etti ama takvim yok, Tony Blair sürprizi

ABD Başkanı, Gazze için hazırlanan 20 maddelik barış planının İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu tarafından onaylandığını duyurdu. Bu plana göre İsrail'in Gazze'den belirli bölgelerden aşamalı olarak çekilmesi ve ateşkes kurallarına riayet etmesi öngörülüyor.

PLANIN BELİRSİZLİKLERİ VE ŞARTLARI

Ancak planda net bir zaman çizelgesinin yer almaması dikkat çekiyor. Tarihsel olarak İsrail'in anlaşmalara bağlılık konusundaki sicili göz önüne alındığında, bu planın da kağıt üzerinde kalma ihtimali yüksek görülüyor. Plan, İsrail'in kara harekatına rağmen bulunamayan rehinelerin serbest bırakılmasını talep ederken, buna karşılık 7 Ekim sonrası gözaltına alınan bazı Filistinlilerin salıverilmesini de içeriyor. Ek olarak, Hamas'ın hem Gazze'den hem de yönetimden tamamen uzaklaştırılması ve henüz tespit edilemeyen tünellerin Hamas tarafından imha edilmesi gibi ağır şartlar da dayatılıyor.

GAZZE YÖNETİMİ VE NETANYAHU'NUN AÇIKLAMASI

Planın en çok tartışma yaratan unsurlarından biri, Gazze'nin yönetimini üstlenmesi beklenen "Barış Kurulu" oldu. Bu kurul için ilk isim olarak önerilen İngiltere'nin eski Başbakanı Tony Blair, 2003'teki Irak işgalinin mimarlarından biri olarak biliniyor ve bu durum, Filistin'in geleceğinin Irak savaşının sorumlularından birine teslim edilip edilmeyeceği sorusunu akıllara getiriyor. Öte yandan, ABD ziyaretinin ardından konuşan Netanyahu, "Filistin devletini kabul etmedik, bu planda da yok ve biz buna karşıyız" diyerek ABD planının gerçek amacını ortaya koydu. Bu açıklama, dünyanın iki devletli çözümü gündeme getirdiği bir dönemde, Filistin'in kaderinin yine ABD ve İsrail'in politikalarına bağlı kalacağını gösteriyor. Ayrıca, 7 Ekim'den bu yana hayatını kaybeden 60 binden fazla Filistinli ve yerinden edilen 3 milyondan fazla Gazzeli ile Netanyahu'nun savaş suçları konusundaki cezasızlığı da planın dışında bırakılan acı gerçekler arasında yer alıyor. Bu durum, ABD'nin "barış planı" adı altında sunduğu girişimin, Filistin halkının varlığını ve egemenliğini yok saydığını bir kez daha gözler önüne seriyor.