ABD'de eski lastiklerin asfalt yapımında değerlendirilmesi için başlatılan New York merkezli deneme, kaplamanın hızla aşınması ve maliyet avantajı sağlamaması üzerine 1992'de sona erdi. Yaklaşık 6 kilometrelik yol, kauçuk parçalarının karışıma tutunmaması nedeniyle kullanılamaz hale geldi.
Lastik yığınları yangınlara yol açıyordu
1980'lerin sonu ile 1990'ların başında ABD'de yılda 250 milyondan fazla lastik atılıyordu; çöplüklerdeki toplam miktar yaklaşık 3 milyara ulaşmıştı. Bu yığınlarda sık çıkan yangınlar zehirli duman yayıyor, zehirlenme ve kanser riskini artırıyordu. New York eyaleti, lastiklerin geri dönüşümünü denemek amacıyla 1987'de yasa çıkardı. 1989'da başlayan saha uygulamasında eski lastikler parçalanıp asfaltla yüzde 1, yüzde 2 ve yüzde 3 oranlarında karıştırıldı. Kauçuk, geleneksel kırılmış taşın bir kısmının yerine kullanıldı ve karışım eski yolların üstüne yaklaşık 4 santimetre kalınlığında serildi. İki ayrı kesimde toplam 6 kilometre yol kaplandı.
Farklı teknik daha dayanıklı sonuç verdi
Deneysel kaplamanın standart asfalttan daha hızlı yıprandığı ve üretimin tasarruf sağlamadığı belirlendi. Kauçuk parçalarının karıştırma sırasında diğer malzemelere tutunmaması yolun kısa sürede bozulmasına neden oldu; proje 1992'de durduruldu. Kaliforniya ve Arizona'da parçalanmış kauçuk sıcak sıvı asfaltın içine eklendi. Isıyla yumuşayan kauçuk asfaltla bütünleşerek daha dayanıklı bir kaplama oluşturdu. ABD Kongresi, 1995'te federal bütçeyle finanse edilen yol yüzeylerinde geri dönüştürülmüş kauçuk kullanımını zorunlu tutan düzenlemeleri kaldırdı. Lastik atığı sorunu yaşayan Kuveyt ise eski lastikleri yol kaplamasında kullanmak yerine ısıtma yağına dönüştürme yöntemini benimsedi.









