1876 yılında İngiltere’nin Cheshire bölgesinde özel bir mülke bırakılan 24 Kuzey Amerika kökenli boz sincap, yerli kızıl sincap popülasyonunun %95 oranında yok olmasına neden oldu.
Boz sincapların yayılması
Viktorya döneminde süs amacıyla parklara ve bahçelere bırakılan boz sincaplar, doğal düşmanlarının olmaması ve yüksek adaptasyon yetenekleri sayesinde hızla Britanya adasına yayıldı. Uzun yıllar boyunca bu iki tür arasındaki popülasyon değişiminde besin ve yaşam alanı rekabetinin etkili olduğu düşünülse de, yapılan biyolojik araştırmalar patojen transferinin ana etken olduğunu göstermektedir.
Kızıl sincapların durumu
Boz sincaplar, squirrelpox virüsüne karşı bağışıklık taşımalarına rağmen hastalık belirtisi göstermezken, virüsle karşılaşmamış yerli kızıl sincaplar enfekte olduğunda halsizlik ve deri lezyonları gibi belirtilerle birkaç gün içinde ölmektedir. Virüs taşıyan boz sincapların bulunduğu yerlerde kızıl sincap nüfusundaki azalmanın, virüssüz bölgelere göre 20 kat daha fazla olduğu tespit edilmiştir.
