1916 yılında onaylanan bir projeyle Miami ve Erie Kanalı güzergahı metro hattına dönüştürülmeye başlandı. Ancak Birinci Dünya Savaşı'nın ekonomik etkileri, savaş sonrası yükselen maliyetler, siyasi anlaşmazlıklar ve takip eden Büyük Buhran nedeniyle çalışmalar durduruldu.
İNŞAAT TAMAM, RAYLAR HİÇ DÖŞENMEDİ
Tünel inşaatının büyük bir kısmı tamamlanmış olsa da raylar hiçbir zaman döşenmedi ve trenler tünellere giremedi. Yaklaşık 3,5 kilometre uzunluğundaki çift hatlı tünel sistemi ve dört yer altı istasyonu günümüze kadar ayakta kalmayı başardı. Zamanla bu tüneller, otomobil yolları, yük taşımacılığı, şarap mahzenleri ve alışveriş merkezleri gibi çeşitli önerilere konu oldu, ancak bu projelerin hiçbiri hayata geçirilemedi.
GÜNÜMÜZDEKİ KULLANIM
1950'li yıllarda tünellerden birine büyük çaplı su ana hattı yerleştirilmişti. Günümüzde ise bazı bölümleri su boruları ve fiber optik altyapısı için kullanılmakta. Tünellerin büyük bir kısmı, ilk inşa edildiği haliyle korunmaya devam ediyor. Race Street, Liberty Street, Linn Street ve Brighton Place adlı yer altı istasyonları ise hiçbir zaman yolcu ağırlamamış olsa da yapısal olarak varlığını sürdürmeye devam ediyor. Uzmanlar, dönemin mühendislik standartlarının oldukça yüksek olması sayesinde tünellerin bugün bile sağlam durumda olduğunu vurguluyor.
